Tinwhistle

De tinwhistle, ook wel Ierse fluit genoemd, heeft ook de bijnaam: penny-whistle oftewel ons 'fluitje van een cent'. Het instrument is van blik, heeft zes vingergaten en een plastic mondstuk. Het heeft veel overeenkomsten met de blokfluit, maar andere blaastechnieken.

In Ierland zie je de fluitjes in de pubs, waar vaak, veel én virtuoos muziek wordt gemaakt.

In de liederen van Opwekking , maar ook in popliedjes is deze fluit regelmatig te horen.

Wat kun je van tinwhistlelessen verwachten?
Qua bespeling lijkt de whistle erg op die van de doedelzak; in principe worden de tonen niet met de tong aangezet, maar worden de tonen gebonden gespeeld. Dit kost dus bepaald meer lucht dan het bespelen van een sopraanblokfluit. Door een korte triller (voorslag) worden toonherhalingen gespeeld. Verder zijn er vele versieringen (ornamenten) waardoor het fluitspel kan worden verfraaid. Karakteristiek is ook het slepen van een toon, door middel van het "glijdend" openen van een gat.

Naast de gangbare whistles zijn er ook de lowwhistles, die, de naam zegt het al, een lager geluid hebben. Voor nog geen tien euro is de fluit te koop. Uiteraard zijn er duurdere exemplaren in de handel, maar om te beginnen zijn deze fluitjes prima.

Evenals de blokfluit en de mondharmonica is de whistle een uitstekend instrument voor met name astmapatiënten.

Op Youtube zijn legio filmpjes te bekijken, om een indruk te krijgen van de mogelijkheden van dit geweldige instrument. Wil je meer weten of de tinwhistle eens proberen neem dan contact op via de contactpagina.